18 Nisan 2012 Çarşamba
çocukmuşum işte
Çocukluğumda, bahar gelince soğuk kış gecelerinin yerini pırıltılı ve
neşeli bir heyecan alırdı. Evimizin coğrafyası da daha bir yaşanılır
hale gelirdi. Annem daha az yorulur, babam daha fazla yola koyulurdu.
İlk o zamanlar anlamıştım aşkın ne demek olduğunu, çünkü içimde
dayanılması imkansız bir çimen kokusu, ruhumda kanat çırpan melekler.
Sanki dünyanın en hızlı arabasına binsem, içinde bile koşmak isteme
hissi. İlk defa öğrendiğim ama kimseye söyleyemediğim duyguların, ilk
defa büyüklere isyan edip söz dinletme ve büyüdüm artık diyen küçük
devin, inci tanelerinde boğularak kırmızı gözleriyle uykusunda seni
görme çabası.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder