18 Nisan 2012 Çarşamba

çocukmuşum işte

Çocukluğumda, bahar gelince soğuk kış gecelerinin yerini pırıltılı ve neşeli bir heyecan alırdı. Evimizin coğrafyası da daha bir yaşanılır hale gelirdi. Annem daha az yorulur, babam daha fazla yola koyulurdu. İlk o zamanlar anlamıştım aşkın ne demek olduğunu, çünkü içimde dayanılması imkansız bir çimen kokusu, ruhumda kanat çırpan melekler. Sanki dünyanın en hızlı arabasına binsem, içinde bile koşmak isteme hissi. İlk defa öğrendiğim ama kimseye söyleyemediğim duyguların, ilk defa büyüklere isyan edip söz dinletme ve büyüdüm artık diyen küçük devin, inci tanelerinde boğularak kırmızı gözleriyle uykusunda seni görme çabası.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder